آرامگاه شاه نعمت الله ولی کرمان

سعدی و لولیان شیرازی

آرامگاه یا آستانه شاه نعمت الله ولی در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمان در شهر ماهان واقع شده است . شاه نعمت الله ولی که نام وی نور الدین بوده در حلب زاده شده و دوران کودکی و نوجوانی را در کرمان گذرانده است . شاه نعمت الله علاوه بر مقام والایش در عرفان ، در شعر و ادب هم پایگاهی برجسته داشته و دیوانی از قصیده و غزل و مثنوی و رباعی دارد . مرگ این عارف بزرگ در سال 834 هجری قمری اتفاق افتاده و مزار وی در شهر ماهان یکی از باصفا ترین بقعه های ایران به حساب می آید ؛ و طی قرن ها همواره مورد توجه و ارادت صوفیه و عرفا و شاعران بوده و هست .
 

آرامگاه سعدی شیراز

آرامگاه سعدی معروف به سعدیه محل زندگی و دفن سعدی، شاعر برجستهٔ پارسی‌گوی است.

این آرامگاه در انتهای خیابان بوستان و کنار باغ دلگشا در دامنه کوه در شمال شرق شیراز قرار دارد. در اطراف مقبره، قبور زیادی از بزرگان دین وجود دارند که بنا به وصیت خود، در آنجا مدفون شده‌اند از جمله مهمترین‌های آن می‌توان شوریده شیرازی را نام برد که آرامگاهش به وسیله رواق به آرامگاه سعدی متصل شده‌است. آرامگاه شیخ مشرف الدین بن مصلح الدین سعدی شیرازی در تاریخ ۲۰ آبان ۱۳۵۳ به شماره ثبت ۱۰۱۰٫۳ در انجمن آثار ملی به ثبت رسیده‌است.

آرامگاه خواجوی کرمانی شیراز

آرامگاه خواجو در شمال شیراز، در دامنه کوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز - اصفهان، در تنگ الله اکبر قرار گرفته‌است. قبر وی مشرف بر دروازه قرآن می‌باشد. آب چشمه معروف رکناباد نیز از کنار مقبره خواجو می‌گذرد.این آرامگاه در سال ۱۳۱۵ شمسی با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه‌ای بدون سقف قرار دارد. در وسط صفه آن سنگ قبری است که بالای آن محدب و دارای برآمدگی است.

آرامگاه حکیم عمر خیام نیشابور

آرامگاه خیام که در محله کهن شادیاخ در نیشابور است .

درگذشت خیام را در سال های ۵۰۹ و ۵۱۷ نوشته اند . آرامگاه وی در باغی که در زمان وی در محله شادیاخ نیشابور بوده است ؛ قرار دارد و این آرامگاه همان جایی است که به قول نظامی عروضی هر بهار در آن گل افشانی می شده است .

 مساحت باغ خیام بیست هزار متر مربع و طول بنای یادبود مشبک آن ۱۸ متر است و اطراف آن را کاج های همیشه سرسبز احاطه کرده اند . در کتیبه های لوزی شکل و کاشی کاری شده بنای یادبود خیام ، به خط عبدالرسولی رباعیاتی از خیام خوشنویسی شده است . باغ آرامگاه خیام که از باغ های دیدنی می باشد دارای مجموعه ای از کتابخانه ، موزه و مهمانخانه است و در ورودی آن تندیس زیبایی از وی نصب شده است .
 

آرامگاه بو علی سینا همدان

تاریخچه بنای آرامگاه بو علی سینا

آنچه مسلم است در ایرانی بودن این افراد ، جای تردید نیست . در آن زمان ، زبان عربی ، زبان رایج و قابل قبول علم بوده است همچون زبان انگلیسی که امروز بسیاری از پژوهشگران کشور های مختلف دنیا که زبان مادری آنان زبان دیگری است ، کتاب های خود را به انگلیسی می نویسند . اگر زبان را در این مورد ها بخواهیم ملاک ملیت آنان قرار دهیم پس همه یا آمریکایی هستند و یا اهل انگستان . این قانومندی نیز در آن زمان در بارهی انبوهی از دانشمندان ایرانی نیز مصداق داشته است .

 

آرامگاه باباطاهر

 باباطاهر همدانی، معروف به «بابا طاهر عریان»، عارف، شاعر و دوبیتی‌سرای اواخر سده چهارم و اواسط سده پنجم هجری ایران و معاصر طغرل بیک سلجوقی بوده ‌است. بابا لقبی بوده که به پیروان وارسته می‌داده‌اند و عریان به دلیل بریدن وی از تعلقات دنیوی بوده‌ است
آرامگاه باباطاهر در شمال شهر همدان در میدان بزرگی به نام وی قرار دارد. بنای مقبره بابا طاهر در گذشته چندین بار بازسازی شده‌است. در قرن ششم هجری برجی آجری و هشت ضلعی بوده است. در دوران قبل از انقلاب نیز بنای آجری دیگری به جای آن ساخته شده بود. در جریان این بازسازی لوح کاشی فیروزه‌ای رنگی مربوط به سده هفتم هجری بدست آمد که دارای کتیبه‌ای به خط کوفی برجسته و آیاتی از قرآن است و هم اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود. احداث بنای جدید در سال ۱۳۴۴ خورشیدی با همت انجمن آثار ملی و شهرداری وقت همدان و توسط مهندس محسن فروغی انجام شده‌است. این بنای تاریخی طی شمار ۱۷۸۰ مورخه ۲۱/۲/۱۳۷۶ به ثبت آثار تاریخی و ملی ایران رسیده‌است. در اطراف بنای جدید فضای سبز وسیعی احداث شده ‌است.

آتشکده سیاهگل ایلام

بنای آتشکده مربوط به دوره ساسانیان است که در 15 کیلومتری جنوب غربی روستای سرتنگ و در مسیر رودخانه خروشان کنگیر ایوان ایلام قرار دارد .

این بنا یکی از سالم ترین آتشکده های دوران قبل از اسلام در استان می باشد . این بنا روی چهار پایه ساخته شده و دارای گنبدی یک جداره می باشد .

این آتشکده در 25 کیلومتری شهرستان ایوان در بخش زرنه و در سواحل رودخانه ی گنگیر و در میان زمین های کشاورزی اهالی سیاهگل واقع است . آتشکده ی مذکور با توجه به شیوه و سبک معماری و مصالح به کار رفته در آن قدمتش به دوران ساسانی می رسد . اولین قدم کاوش های باستان شناسی در محوطه ی مذکور توسط و اندنبرگ باستان شناس بلژیکی در سال 1349 صورت گرفت و یکی از دستاورد های آن کشف این آتشکده بود . بنا از نوع گنبد های تک جداره ای و مصالح ساخت آن از ملات گچ ، قلوه سنگ های نتراشیده و رودخانه ای است که به صورت نامنظم کار گذاشته شده است . آتشکده ی مذکور در چهار طرف دارای دالان برای طواف زرتشتیان به دور آتش مقدس بوده و این بنا تنها آتشکده در سطح استان می باشد که تا حدودی سالم باقی مانده است .

آدرس : مسیر رودخانه خروشان کنگیر ایوان

آتشکده زرتشتیان یزد

يکی از اماکن مربوط به زرتشتيان آتشکده آنها است . اين بنا در خيابان آيت الله کاشانی قرار دارد و شامل ساختمان مشجری است که در قرن اخير ساخته شده است . آتش مقدس زرتشتيان که باید هميشه روشن نگاه داشته شود در این آتشکده نگهداری می شود . قدمت آتش آتشکده به هزار و پانصد سال می رسد . ساختمان اصلی در وسط حياط و بر بلندی قرار دارد و آن را درختانی هميشه سبز احاطه کرده اند . حوضی مدور و بزرگ در محور ورودی بنا به آن زيبايی خاصی بخشيده است . آتش در محفظه ای بلندتر از سطح زمين در اتاقی نسبتا وسيع و دور از تابش خورشيد قرار گرفته و اتاق هايی برای مراسم نيايش دور آن طراحی شده است.

اتاق نگهداری آتش مقدس، در وسط ساختمان ( دور از تابش خورشید ) قرار دارد و اطراف آن اتاق هایی برای نماز و نیایش طراحی شده است . معماری این آتشکده تا حدودی از معماری آتشکده های پارسیان هند تاثیر گرفته است .

بنا به روایتی ، آتش موجود در این آتشکده که زرتشتیان آن را " آتش ورهرام " می نامند ، حدود 1515 سال پیش از آتشکده " ناهید پارس " ( پس از نقل مکان به چندین جای دیگری در استان یزد ) به این مکان آورده شد و تاکنون این آتش خاموش نشده است. زرتشتیان یزد مراسم مذهبی ، اعیاد ، جلسات گردهمایی و سخنرانی خود را در این مکان برگزار می کنند .

این بنا به سال 1313 ( هـ.ق ) با نظارت ارباب جمشید امانت و با سرمایه اهدایی انجمن پارسیان هند در محله زرتشتیان یزد بنا گردید.

اين محل براي زرتشتيان محترم است .
 

آتشکده چهار طاقی ایلام

در شرق شهرستان دره شهر ، در کناره چپ رودخانه سراب دره شهر بر روی تپه ماهور های تنوره سرخ ساختمان چهار طاقی به چشم می خورد که به چهار طاقی دره شهر معروف است .

با توجه به مصالح و سبک معماری بنا مربوط به اوایل دوره اسلامی است . در قسمت جنوبی چهار طاقی پلکانی به طول ده متر و عرض یک متر با شیب ملایم وجود دارد که احتمالاً ورودی بنا بوده است این چهار طاق برپلانی مربع شکل به ابعاد 5*5 متر بنا شده است عرض دیواره ها 80 سانتی متر و ارتفاع طاق از زمین 70/1 سانتی متر است . گنبد تک جداره آن بر چهار طاق قوسی شکل و باسیستم گوشواره ساخته شده است . بر بالای گنبد دریچه ای وجود دارد که به هنگام مرمت این دریچه بسته شده است .

این اثر در شهرستان دره شهر بر روی تپه بنای یک آتشکده به صورت چهار طاقی باقی مانده است .

این بنا را در محل طاق می گویند . این بنا تماماً با قلوه سنگ و گچ ساخته شده است و مربوط به دوران ساسانی است .
 

آتشکده آتشکوه محلات - استان مرکزی

آتشکده آتشکوه دومین اثر باستانی استان مرکزی

آتشکده آتشکوه، دیگر اثر باستانی شهرستان محلات و جزء مهمترین آثار به جا مانده از دوران باستان در سرزمین کهن ایران است که در منطقه نیمور محلات استان مرکزی واقع شده است.

عظمت این بنا به‌حدی است که به طور قطع جزء برترین آتشکده‌های زرتشتیان جهان به شمار می‌رود و تعطیلات نوروزی بهترین فرصت برای بازدید علاقه‌مندان از این بناست.

 

تعداد صفحات : 105