بازار بزرگ
بازار بزرگ، با بیش از ٣١ هزار متر مربع مساحت، ٣٠٠٠ مغازه، ١٧ مهمانخانه، ٦١ خیابان، ٤ چشمه،١٠ چاه آب،٢ مسجد، چندین کافه و رستوران، یک مرکز پلیس و ٢٢ دروازه؛ یکی از قدیمیترین و بزرگترین بازارهای سرپوشیدهی جهان است. بازار بزرگ، از مراکز مهم توریستی هم به شمار میرود و روزانه بین ٢٥٠ تا ٤٠٠ هزار نفر بازدیدکننده دارد. این بازار جز روزهای یکشنبه، از ٩ صبح تا ٧ عصر باز است.
بازار مصری
بازار مصری یا بازار ادویه، درست پشت مسجد ینی جدید، درمنطقهی امینونو و در ورودی گلدن هورن قرار دارد. در نیمهی اول قرن هفدهم، این بازار را معمار معروف ترکیه -کاظم آقا معمار- از چوب ساخت، که طبیعتاً بعدها با مصالح محکمتری بازسازی شد.
حکمت اسم بازار را هم احتمالاً میتوانید به راحتی حدس بزنید: مصریها ادویههایشان را اینجا میفروختهاند. امروزه جز ادویهجات، سبزیهای معطر، میوههای خشک و آجیل، انواع روغن، شیرینیهای مختلف، چای و کالاهای دیگر هم اینجا فروخته میشود.
بازار مصری جز روزهای یکشنبه، از ٨:٣٠ صبح تا ٦:٣٠ بعدازظهر باز است.
بازار آراستا
بازار آراستا را در خود ترکیه به نام سیپاهی کارسیسی هم میشناسند. اگر بازار بزرگ نبود، شاید این بازار اسم و رسم بیشتری داشت، اما خوب، الان فقط یک بازار سنتی معمولیِ قرن هفدهمی است که تازه در دورهی امپراتوری عثمانی، به جای اصطبل از ساختمانش استفاده میکردهاند. این بازار هم از طعمهی آتش در امان نماند حتی مدت زیادی تنها ویرانهاش باقی مانده بود، تا این که در دههی ٨٠ میلادی، مغازههایی روی این ویرانهها ساختند و با کرایهی این مغازهها، خرج بازسازی مسجد آبی را دادند.
بازار آستارا، در مرکز قسمت قدیمی شهر ، پشت مسجد آبی و درست مقابل ورودی موزهی موزاییک قرار دارد و هر روز هم باز است.
بازارهای دیگر استانبول
بازارهای کوچک و محلی و مغازههای قدیمی زیادی در استانبول پیدا میشود؛ مثلاً بازار ماهی کومکاپی و ساریر، بازار گل بیاُغلو، بازار غذا و... بازارهای هفتگی زیادی هم نزدیک شهر بر پا میشود که بیشتر مشتریانش، مردم محلیاند.
علاوه بر اینها، استانبول، بازارهای جدید و مدرن زیادی دارد. این بازارها بیشتر در قسمت جدید شهر قرار دارند انواع اجناس مارکدار خارجی در آنها پیدا میشود. از جملهی این بازارها میتوان به: آک مرکز، متروسیتی، کانیون، ایستینی پارک، آستوریا، نیسانتاسی سیتی، میدان گالری، کاروسل، ٢١٢ استانبول، ویا پورت، مترو پورت، مایادروم، پروفیلو و پل سنتر اشاره کرد.
فلورانس زادگاه رنسانس ایتالیا، شهر ژولیوس سزار و دانته، شهر هنر و معماری و تندیسگریست.
فلورانس همه را تحت تاثیر قرار میدهد، یکی از محبوبترین مقصدهای گردشگران دنیا و پایتخت هنر ایتالیاست. شهر به لحاظ مساحت کوچک به نظر میرسد، اما تاریخ، فرهنگ و هنری به غایت وسیع و شگفتانگیز و قدیمی دارد؛ همانند رم به یک موزهی بیسقف دیدنی می ماند و جای جای شهر شما را شگفتزده خواهد کرد. شور و حرارت مردم و توریستهای بیشمارش از سرتاسر گیتی هم روحی منحصر به فرد به زیباییهای شهر تزریق کرده است. فلورانس بدون شک از زیباترین شهرهای دنیاست.
قرار گرفتن فلورانس در درهی کوه و در کنار رود آرنو زیباییهایش را صد چندان نموده است. مرکز شهر باستانی فلورانس که میراث جهانی یونسکو به شمار میرود، بسیار رویایی است. دور این قسمت از شهر دیوارهایی قدیمی کشیده شده تا محافظ شاهکارهای هنر و معماری آن باشد. این بناها و مجسمهها انگار هر لحظه داستانهای هنر، جنگ و زندگی را برای گردشگران بیشمار این شهر تعریف میکنند.
کلیسای جامع فلورانس (دوئمو)، نماد زیبای شهر است. به نام دیگری هم میخوانندش: کلیسای سنتا ماریا دل فیوره. گنبد آجریرنگ و بزرگ کلیسا اولین چیزیاست که به چشم میآید، وارد کلیسا که میشوید ٤٦٤ پلهی عجیب و باریک را باید طی کنید تا به بالای گنبد برسید. منظرهی شهر از بالای آن به قدری زیباست که به بالارفتن از آنهمه پله میارزد.
فلورانس شهر موزهها، آثار هنری و گالریهای نقاشی است. یکی از موزههایی که دیدنش همیشه توصیه میشود، گالری اوفیتسی است که از قدیمیترین و معروفترین موزههای نقاشی دنیاست. تعداد آثار و تنوع سبکهای نقاشی موزه گیجکننده است و ساختمان بسیار زیبایی دارد. موزهی آکادمیا، خانهی مجسمهی معروف داوود، شاهکار میکلآنژ است. تندیس مرمری داوود از شاهکارهای هنری عصر رنسانس محسوب میشود و آنقدر بینظیر است که گردشگران زیادی را به گالری آکادمیا میکشاند. دو بدل از این مجسمه در دو جای دیگر شهر نیز وجود دارند: بالای تپهی میکلآنژ (که دیدن شهر از بالای آن بسیار رویاییست) و میدان سینیوریتا.
فلورانس میدانهای زیبا (پیازا) و قصرهای رنسانس دیدنی (پالازی) متعددی دارد. همراه با صدها کلیسا و موزه و گالری و آتلیه. میدان سینیوریتا در مرکز شهر قدیمی، معروفترین میدان شهر است و نمایشگاه روبازی است از مجسمهها و تندیسها. قرار گرفتن قصر وچیو، سالن قدیمی شهرداری در میدان نیز، ضیافتی ساخته از هنر و تاریخ؛ و نوای موسیقی، صدای همیشگی ِ این منطقه، این ضیافت را پرشکوهتر کرده است.
فلورانس زیباست و سوژههای خوبی نیز برای عکاسان دارد. یکی از محبوبترین مکانها برای عکاسی، پونته وچیو یا پل کهن است؛ قدیمیترین و معروفترین پل رودخانهی آرنو. پل وچیو همیشه مملو از توریست است و پُر از مغازههای زیورآلات. از کنار پل وچیو میتوانید به باغ دی بوبولی و قصر پیتی نیز سری بزنید: باغی بزرگ و پرنشاط و قصری معروف و عظیم، پُر از گالریهای مختلف نقاشی، جواهر و لباسهای سلطنتی.
ایتالیا مهد طراحی، مُد و خرید است و ویترینگردی و خرید از تفریحات همهی شهرهای ایتالیایی محسوب میشود. خرید جواهر، چرم و کارهای هنری در فلورانس وسوسه کننده است. بخصوص که چرمهای فلورانسی اعتبار خاصی نیز در دنیا دارند. میدان سن لورنزو و مارچتو نوئوو از بهترین مکانها برای خرید در فلورانس است. مغازههای سوغاتی فروشی در همه جای شهر پراکندهاند و نمونههای کوچک تابلوهای معروف و آثار مهم نقاشی و مجسمهسازی این شهر را دارند. نمونههایی که یادگاریهای بسیار خوبی از پایتخت هنر ایتالیاست. وجود بازارهای روباز غذا و لباس و عتیقه نیز در فلورانس بسیار باب است و بسیار دیدنی.
فلورانس بهار و پاییز بینظیری دارد. زمستانهایش طاقتفرسا نیست، ولی تابستان، خصوصاً مرداد میتواند بسیار گرم و مرطوب باشد.
رستورانهای فلورانس متنوع و جذابند. غذای بد در فلورانس پیدا نمیشود! فرقی هم نمیکند که چه قیمتی بپردازید، از مزهی غذا همیشه راضی خواهید بود. بیشتر رستورانهای خوب شهر در منطقهی سنتا کروچه قرار دارند. از آنجایی که ایتالیا سرزمین پاستا و پیتزا و بستنی است، پیتزای ایتالیایی را همه جا میتوانید پیدا کنید، از دکهها گرفته تا رستورانها. بستنیهای فلورانس (جلاتو) نیز از بهترینهای دنیاست. از دستش ندهید! رستورانهای مرکز شهر طبیعتاً گرانترند، ولی هر کدام که علامت پریمی را پشت شیشهشان داشته باشند، پاستا و دیگر غذاهای ایتالیایی را با قیمت خوبی عرضه میکنند. قیمت غذا در رستورانهای معمولی بسته به مکان و نوع رستوران میتواند بین ٦ تا ٢٠ یورو باشد.
هتل در فلورانس مانند دیگر شهرهای ایتالیاست. بین ٨٠ تا ١٥٠ یورو برای یک اتاق دو نفره. شهر بزرگ نیست و به راحتی پیاده و با اتوبوس همه جای شهر را میتوان زیر پا گذاشت و شهرگردی کرد. به همین دلیل مکان هتل نقش تعیینکنندهای ندارد. اگر وقتتان اجازه میداد باغهای تاریخی اطراف شهر را نیز حتما ببینید. در نهایت فلورانس را باید راه رفت، باید پیمود، به تمام میادین و خیابانها و پلهایش باید سر زد، از جلوی قصرها و گالریها و موزهها رد شد و روح شهر را همه جا تنفس کرد. فلورانس را باید از نزدیک لمس کرد.
توصیه میکنیم اینها را هم به خاطر بسپارید:
- ایتالیاییها به فلورانس فیرنتسه میگویند. نام شهر به لاتین، فیورنتیناست.
- فلورانس زادگاه دانته، داوینچی، گالیله و طراحان معروف: گوچی و روبرتو کاوالی است.
- حواستان باشد در رستورانها و کافهها قیمت غذا و نوشیدنی، بهصورت نشسته و ایستاده متفاوت است.
- فلورانس شهر امنی است ولی حضور جیببرها را در منطقه ایستگاه قطار و پل وچیو نمیتوان نادیده گرفت.
- دستفروشها در فلورانس نیز مانند دیگر شهرهای ایتالیا همه جا بساط پهن کردهاند. ولی خرید اجناس تقلبی مارکهای معروف جریمهی سنگین دارد. برای مثال کیفهای تقلبی لویی ویتون و ورساچه، گرچه قیمت وسوسهکنندهای دارند، ولی خریدشان میتواند به قیمت جریمهای حدود ١٠٠٠٠ یورو تمام شود.
- منطقهی کمپو دی مارته، با نشان بنفش مخصوص تیم فیورنتینا برای علاقهمندان فوتبال بسیار دوستداشتنی خواهد بود.
دیدنیهای فلورانس:
- کلیسای جامع (سنتا ماریا دل فیوره)
- کلیسای سن لورنزو و میدان سن لورنزو
- گالری اوفیتسی
- موزهی آکادمیا
- پیتی پالاس (قصر پیتی)
- قصر وچیو
- پارک بوبولی
- میدان سینیوریا
- تپهی میکلآنژ
- میدان میکلآنژ (میکلآنجلو)
- پل وچیو
- میدان سنتا کروچه
- کلیسای سنتا کروچه
- موزهی برجلو
- فوارهی پیتون
پاریزیها قوم و قبیلهای از تیرهی سلتها بودند که ٢٥٠ سال قبل از میلاد مسیح، آمدند در جایی ساکن شدند که ما امروز به اسم پاریس میشناسیمش. این قوم بیشتر اهل قایقرانی و تجارت بودند و چون سررشتهی زیادی از امور جنگی نداشتند، وقتی رمیها در سال ٥٢ قبل از میلاد بهشان حمله کردند، مجبور شدند شهر را تسلیم کنند. رمیها در پاریس زیاد بیکار ننشستند: هم اسم شهر را عوض کردند و گذاشتند لوتشیا، که حتماً کار سخت و وقتگیری بوده، هم یک عالمه کاخ و حمام و معبد و تئاتر و آمفیتئاتر آنجا ساختند. بعدها که ژرمنها این قوم را به زور از پاریس بیرون کردند -چون لابد با زبان خوش بیرون نمیرفتند- شهر برای مدت کوتاهی از رونق افتاد، اما زیاد طول نکشید که اوضاع مثل سابق شد، حتی اسمش را هم دوباره گذاشتند پاریس.
در سدهی ششم میلادی، بعد از مرگ شاه کلوویس، امپراتوری فرانکها اوضاع بدی پیدا کرد، به طوری که کلاً از هم پاشید و کشور تبدیل شد به چندتا ایالت خودمختار. البته پاریس این وسط چندان ضرر نکرد و پایتخت یکی از این ایالتها شد و پایتخت هم باقی ماند، تا وقتی که در سال ٩٨٧ میلادی، یک آقایی به اسم هوگو کاپه پادشاه فرانسه شد و پاریس را هم کرد پایتخت کشور. تا قرن سیزدهم اتفاق خیلی مهمی در تاریخ پاریس نیفتاد، جز این که چند تا دانشگاه و موسسهی اکادمیک تویش راه انداختند و تجارتشان را هم رونق دادند.
سدهی سیزدهم میلادی، برای پاریس سدهی خوبی نبود. آن موقع انگلستان و فرانسه درگیر جنگی بودند که بعد از تمام شدن، اسمش را گذاشتند جنگهای صد ساله، هر چند که لابد شمردن بلد نبودند، چون این جنگ درست صد و شانزده سال طول کشید. دیگر خودتان حساب کنید اوضاع آن موقع چهطور بوده؛ پاریس حتی عنوان پایتختیاش را هم واگذار کرد. تا وقتی که شارل هفتم در سال ١٤٣٧ پادشاه شد و دوباره پاریس را کرد پایتخت.
اتفاق مهمی بعدی، انقلاب فرانسه بود. فرانسویها با این خیال انقلاب کرده بودند که اوضاعشان بهتر بشود، اما طولی نکشید که گیر ناپلئون بناپارت افتادند که خیال داشت کل اروپا را تصرف کند و خودش هم این کار نمیکرد، بلکه مردم را میفرستاد بجنگند. آن موقع را میگفتند عصر طلایی اروپا. اوضاع پاریس هم کم کم سر و سامان گرفت. ناپلئون سوم که آمد، دستی هم به سر و روی شهر کشید: راهآهن راه انداخت و داد بارون هاوسمن، خیابانها را عریض کند و وضع بهداشت را هم سر و سامان بدهد. بعدش وبا همهگیر شد و بیست هزار نفر از مردم پاریس از دنیا رفتند.
سرتان را با شرح جنگهای بعدی درد نمیآوریم، فرانسه با پروس جنگید و بعد هم جنگ جهانی اول شروع شد و پاریس لطمههای زیادی دید، اما بعد معروف شد به پایتخت فرهنگی دنیا و هنرمندان زیادی تحویل جامعه داد. خوشبختانه وقتی که آلمانیها طی جنگ جهانی دوم شهر را اشغال کردند، خیلی به آن آسیب نرساندند. بعد از جنگ هم شهر گسترش بیشتری پیدا کرد و اوضاع حمل و نقلش هم سر و سامان گرفت.
امروز پاریس یکی از دیدنیترین شهرهای توریستی دنیا به شمار میرود.
جزیرهی فیفی
این جزیره یکی از زیباترین جزیرههای گرمسیری در دنیا، و یکی از اصلیترین جاذبههای گردشگری کشور تایلند است. جزیرهی فیفی در چهل و هشت کیلومتری پوکت قرار گرفته و قایقهای مختلفی هر روز در این مسیر در حال رفت و آمدند. سواحل مرجانی مناسب غواصی، غارهای مرموز و هیجانانگیز و طبیعت بینظیر، برنامههای گردش با قایق پارویی و صخرهنوردی از جمله جذابیتهای این جزیرهی زیبا هستند.
سواحل
سواحل غربی پوکت با ٨١٠ كیلومتر مربع مساحت، مجموعهای از سواحل پاتونگ، كارون و كاتا است. بیشتر این مناطق تحت تاثیر سونامی قرار گرفتهاند، اما با این حال هنوز هم سواحل شنی بینظیری دارند.
در جنوبیترین قسمت جزیره، ساحل هات نائی هان قرار دارد كه خیلی خلوت و آرام است. اگر به سمت شرق بروید، هات راوائی بهترین ساحلی است كه میتوانید با قایقهای آنجا چرخی اطراف بزنید.
در جزایر غربی نیز میتوانید به سراغ لائم سینگ بروید، این ساحل در شمال پاتونگ قرار گرفته است و قطعاً قطعهای از بهشت است كه در زمین جا مانده است. در سواحل شمال غربی نیز هات مائی خائو قسمتی از پارك دریایی ملی سیرینات است.
غواصی
با اینكه مكانهای بسیار زیادی برای غواصی در تایلند وجود دارد، اما پوكت بهترین آنهاست. این جزیره از قدیم مركز ورزشهای آبی و فعالیتهای غواصی در تایلند و یكی از ١٠ مكان اصلی غواصی در دنیا است. شمال جزیره سواحل خوب و مناسبی برای غواصی دارد و در سواحل غربی هم میشود این کار را امتحان کرد.
بین دماغههای صخرهای بین سواحل، با وسائل و تجهیزات غواصی میشود به قسمتهای عمیقتر آب رفت وزیباییهای داخل آب را بهتر و بیشتر دید.
از دیگر تفریحات در پوکت میتوان به قایقسواری در آبهای خروشان، فیلسواری، گردش در باغ پروانهها، دوچرخهسواری در کوهستان، موزهی صدف و بانجیجامپینگ اشاره کرد.
بلغارستان
پایتخت: صوفیا( صوفیه)
زبان رسمی: بلغاری ( رسمی 89%) ، ترکی ( 11%)
نوع حکومت: جمهوری
واحد پول: لو(lev)
مذهب: ارتودکس (80%) ، اسلام سنی (8%) ...
امید طول عمر: 72/6 سال
رشد سالانه جمعیت: 0.92( july 2004 est)درصد
جمعیت: 7,517,973 نفر(july 2004 est)
- ارسال شده در : سهشنبه 19 اردیبهشت 1391 ساعت: 20:43 + تعداد بازديد : 1086 » نظرات(0)
می پسندم 1 نمی پسندم 5
اطلاعاتی از شهر تاریخی نسبار در بلغارستان
شهر تاریخی نسبار در بلغارستان بناهایی را مانند ارگ شهری، معبد آپولو، میدان عمومی، استحکامات شهری و خانههای چوبی در خود جا داده است.
به گزارش ایسنا، شهر باستانی نسبار (Nessebar) در استان بورگاس (Burgas) کشور بلغارستان روی شبهجزیرهای سنگی در دریای سیاه واقع شده است...
این شهر تاریخی سههزار سال قدمت دارد و توسط تراسیانها (Thracian) بنیان گذاشته شده است و در قرن ششم پیش از میلاد مسیح (ع)، مردمی که از یونان به منطقه مهاجرت کرده بودند، در این شهر ساکن شدند.
آنچه اکنون از این شهر تاریخی باقی مانده است، ساختمانهاییاند که به دوران یونان یا هلنستیک (Hellenstic) تعلق دارند. این بناهای تاریخی شامل ارگ شهر، معبد آپولو (Apollo)، میدان عمومی و استحکامهای دوران تراسیانها هستند.
همچنین در شهر نسبار، قلعهای وجود دارد که در زمان حکومت بیزانس (امپراطوری رم شرقی) بر این منطقه احداث شده است.
این شهر تاریخی در زمان حاکمیت امپراطوری رم شرقی بر سواحل دریای سیاه، مهمترین شهر بندری این منطقه محسوب میشده است. در این شهر تاریخی خانههای چوبی نیز وجود دارند که در قرن نوزدهم میلادی احداث شده و هر کدام از آنهای نمونهای ارزشمند از هنری معماری قرن 19 میلادی در این منطقهاند.
یونسکو بهدلیل خصوصیات ویژهی این شهر تاریخی و تنوع آثار موجود در آن، در سال 1983 شهر نسبار را در فهرست میراث جهانی به ثبت
بلژیک
پادشاهی بلژیک کشوری است در غرب اروپا. پایتخت آن بروکسل است. بلژیک در شمال با هلند، در شرق با آلمان، در جنوب شرقی با لوکزامبورگ، در جنوب با فرانسه و از شمال غربی با دریای شمال مجاور است...
- ارسال شده در : سهشنبه 19 اردیبهشت 1391 ساعت: 20:37 + تعداد بازديد : 1031 » نظرات(0)
می پسندم 0 نمی پسندم 0
بلاروس
بلاروس ( بلاروسی: Беларусь ،الفبای لاسینکا: Belaruś ؛ الگو:زبان روسی ، نام قدیمی تر: Белору́ссия تلفظ: بـِلُروسّییا) یک سرزمین دور از دریا در اروپای خاوری است، که با کشورهای روسیه، اوکراین، لهستان، لیتوانی، و لتونی هم مرز میباشد. پایتخت آن شهر مینسک است، و شهرهای مهم دیگر آن برست، برست، گرودنو، گومل، موگلیف و ویتبسک هستند...
در بیشتر دوران تاریخ، این ناحیه که هم اکنون تحت عنوان بلاروس شناخته میشود،
- ارسال شده در : سهشنبه 19 اردیبهشت 1391 ساعت: 20:34 + تعداد بازديد : 1078 » نظرات(0)
می پسندم 1 نمی پسندم 1
ایسلند وآتشفشانهایش
پایتخت: ریکیاویک
زبان رسمی: ایسلندی (رسمی)
نوع حکومت: جمهوری
واحد پول: کرون ایسلند
مذهب: لوتری انجیل گرا ...
امید طول عمر: 77/1 سال
رشد سالانه جمعیت: 0.97% درصد (July 2004 est)
جمعیت: 293,966 نفر (July 2004 est)
جغرافیای کشور ایسلند
قسمت عمده ایسلند چشم انداز آتش فشانی دارد آب چشمههای آبگرم، آبفشانها و حدود 200 آتش فشان که برخی فعالاند. بیشتر این کشور را دشتهای مسطح و بی درخت با خاک منجمد تشکیل میدهد. نواحی شمالی و مرکزی پوشیده از میدانهای یخی است. رودهای مهم کیورسا، اسکیائول واندا، فلیوت. بلندترین نقطه: قله هوانادالشنوکور، 2119 متر. آب و هوا:آب و هوای خنک و معتدل ایسلند به خاطر وجود جریان خلیج (گلف استریم ) است که این کشور را از اغلب نقاط دیگر در امتداد همین عرض جغرافیایی ملایم تر میسازد.
شهرهای مهم: کوپاووگور،آکوریری،کفلاویک ،هافنار فیوردهور
مساحت: 103,001کیلومتر مربع
خط ساحلی: 4988 کیلومتر
مختصات جغرافیایی: 65 درجه شمالی و 18 درجه غربی
حکومت
آلتینگ (پارلمان )63 نفره برای دورهای چهار ساله تحت نظام تعینی تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر مطنقه با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب میگردد. این پارلمان 20 تن از اعضایش را برای اشغال کرسیهای مجلس سنا انتخاب میکند و 43 نفر باقیمانده در مجلس نمایندگان تشکیل جلسه میدهند. رئیس جمهور – که همچنین برای دورهای چهار ساله مستقیما انتخاب میشود – نخست وزیر و کابینهای انتصاب میکند که به آلتینگ پاسخگو هستند. احزاب مهم سیاسی عبارتند از : • حزب استقلال (محافظه کار) • حزب ترقیخواه • اتحاد خلق ـ(سوسیالیست) • حزب سوسیال دموکرات • اتحاد زنان.
عضویت: : سازمان ملل متحد، پیمان آتلانتیک شمالی، اتحادیه بازرگانی آزاد اروپا. شورای اروپا، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه.
تاریخ معاصر
ملی گرایی ایسلندی در قرن نوزدهم رشد کرد، و در 1918 این کشور از دانمارک مستقل شد. با این حال، دو کشور به واسطه پادشاهی مشترکشان به هم پیوسته بودند. در جنگ جهانی دوم پیوند دانمارکی گسسته شد و در 1944 جمهوری اعلام شد. در دهه های 1950 و 1970 ، اختلاف درباره حق ماهیگیری در آبهای ساحلی ایسلند منجر به درگیریی با نیروی دریایی بریتانیا گشت.
دفاع
کل نیروهای مسلح: به غیر از نیروی دفاع ساحلی نیروی مسلحی وجود ندارد.
آموزش
میزان با سوادی: 100% سنین تحصیل اجباری: 7 تا 16 سال. تعداد دانشگاه : 1
اقتصاد
صنعت ماهیگیری قسمت عمده صادرات ایسلند را تأمین میکند. نیروی هیدروالکتریک در صنایع ذوب آلومینیوم استفاده میشود، در حالی که نیروی حرارتی زمین گرمخانه های وسیعی را گرم میکند. وسعت کافی مراتع، این کشور را از تولیدات گوشتی و لبنیات خودکفا میسازد. مشکلات اقتصادی شامل تورم زیاد و وابستگی بیش از حد به یک صنعت میباشد
کشور آلبانی
آلبانی Republic of Albania
پرچم جمهوری آلبانی
نقشه سیاسی جمهوری آلبانی
مشخصات آماری جمهوری آلبانی
نام رسمی جمهوری آلبانی Republic of Albania
عضو سازمان ملل متحد،کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا
مساحت 287480 کیلومتر مربع
خط ساحلی 362 کیلومتر
مختصات جغرافیایی 41 درجه شمالی و 20 درجه شرقی
جمعیت 3544808 نفر
پایتخت تیرانا
شهرهای عمده دوراس، الباسان، اشکودار، والوار
زبان آلبانیایی
مذهب اسلام ، مسیحیت
امید طول عمر 1/72 سال
واحد پول لک
سرود ملی جمهوری آلبانی
حکومت
رئیس جمهور و 140 عضو مجمع تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب میشوند.
مجمع نخست وزیر و شورای وزیران را انتخاب میکند.
جغرافی
شهر پرات معروف به شهر هزار پنجره
آلبانی کشوری در جنوب شرقی قاره اروپا است. پایتخت آن تیرانا است. سرزمین آلبانی در سدههای پیش از میلاد بخشی از سرزمین پهناوری به نام ایلیریا بودهاست که نام آن برگرفته از نام تیره ایلیری از تیرههای هندواروپایی است که به سامانهای شرق شبهجزیره بالکان کوچ کرده بودند.
نام بومی این کشور در خود زبان آلبانیاییها، اِشچیپِری (Shqipëria) است ولی بصورت فرامرزی (بینالمللی) این کشور با نام آلبانی شناخته شدهاست. واژه آلبانی احتمالاً از زمان پیش از دوره کلتها بجا مانده و به معنی سرزمین تپههاست. ریشه آلب در این نام با واژه آلپ (کوهستان آلپ) همریشهاست. نظر دیگری نیز هست که این نام را با واژه هندواروپایی آلب به همعنای سپید همریشه میداند. نام آلبانی در زبان عربی بگونه ارناووط درآمده و در ترکی این واژه معرب ، شکل آرناؤود بخود گرفته و ترکیهایها آلبانی را با این نام مینامند
آلبانی در ساحل دریای آدریاتیک وهقع شده و به جز یک حاشیه پست در کناره دریا ،بقیه خاک این کشور،کوهستانی و غیر قابل کشت میباشد.در نواحی پست ساحلی بیشتر کشاورزی کشور انجام میشود. سلسله کوهها بخش اعظم مسات آلبامی را در بر دارند.
رودهای مهم:سمانی،درینی ویوسا.
بلندترین نقطه: کوه کوراب با ارتفاع 2751 متر.
آب و هوا: در امتداد ساحل تابستانها داغ و خشک و زمستانها ملایم و مرطوب است. در مناطق کوهستانی تابستاتها به همان اندازه گرم ولی زمستانها بسیار سرد است.
مردم
بیشینه مردم آلبانی از تیرهَ آلبانیایی هستند و به زبان آلبانیایی سخن میگویند که شاخهای مستقل از زبانهای هندواروپایی است. گویشوران این زبان به دو گویش توسک (Tosk) و گگ (Gheg) سخن میگویند . در آلبانی اقلیتهایی از نژادهای یونانی ، صرب ، مقدونیایی ، بلغار ، بوسنیایی ، ایتالیایی ، ولاش و کولی زندگی میکنند.
اقتصاد
اقتصاد این کشور هنوز غالباً در تملک دولت است.این کشور دارای منابع معدنی و ذخایر قابل توجه کروم ،مس،نیکل ، زغال سنگ و نفت است.اقتصاد آلبانی نیز بر اساس کشاورزی و صادرات کروم استوار است. در 1990 آلبانی به انزوای اقتصادی خود خواسته پایان داد و تقاضا ی کمک مالی، فنی و انسان دوستانه از خارج کرد.
با این حال دستخوش قحطی، مهاجرت شهروندان و از هم پاشی بیشتر زیر بنای صنعتی شده است
تاریخ معاصر
استقلال از امپراتوری عثمانی در 1912 اعلام شد. این کشور در جنگ جهانی اول و جنگ بالکان اشغال گشت. تشکیل دولتی با ثبات در محدوده مرزهای به رسمیت شناخته شده تا دهه 1920 به وقوع نپیوست.
آلبانی در سال های میان دو جنگ جهانی تحت سلطه احمد زوگو (1895 تا 1961) بود، وی در 1928 خود را (با عنوان زوگ اول) پادشاه خواند و از وامهای ایتالیا برای توسعه کشور بینوایش استفاده کرد و با حملة موسیلنی در 1939 از کشور گریخت.
پس از عقب نشینی نیروهای آلمانی (1944) پارتیزانها به رهبری کمونیستها قدرت را به دست آوردند. این رژیم، تحت رهبری انور خوجه (1908 تا 1985)، به نوین سازی به روش استالینی پرداخت و به ترتیب با یوگوسلاوی، شوروی و چین هم پیمان شد و سپس در 1978 خودکفایی و انزوا را در پیش گرفت. در 1990، مبارزة قدرت درون حزب حاکم کمونیست منجر به پیروزی جناح لیبرال تر به رهبری پرزیدنت آلیا شد و وی برزنامه اصلاحات اقتصادی و سیاسی و اجتماعی را به مورد اجرا گذاشت. در انتخابات چند حزبی که در آوریل 1991 برگذار شد حزب کمونیست اکثریت آراء را حفظ کرد ولی (تحت نام حزب سوسیالیست) در 1992 شکست خورد
آمار مطالب
کل مطالب : 1043
آمار کاربران
آمار بازدید