سایت سیر و سیاحت

فاصله سنی در میان ترکمنها مسأله ای نیست. در گذشته مرد پنجاه ساله با دختر هشت، نه ساله و زن سی ساله با پسر پانزده ساله ازدواج می‌کرد. گاهی نیز ازدواج در سنی....

ترکمنها پدرتبار هستند. آنها قبل از این قرن دارای خانواده های گسترده بسیار بزرگ با یک رییس خانواده (پدر) مقتدر و مستبد بوده اند. خانواده کوچکتر و هسته ای (زن و شوهری)، در قرن حاضر و به تدریج در میان آنها پا گرفته است.

در میان ترکمنها، فعالیتهای زن و مرد به طور جداگانه مشخص شده است. مردان کارهای کشاورزی و دامداری را انجام می‌دهند در حالی که زنان به کارهایی همچون برپا کردن و برچیدن (اُی) (آلاچیق ترکمنی)، تهیه آرد، چیدن و خشک کردن میوه، دوشیدن شیر گاو و گوسفند، قالی بافی، نمدمالی، تهیه لبنیات و تمیز کردن پشم می‌پردازند. گذشته از آن، زنان فعالیتهای دیگری همچون بزرگ کردن بچه، نگهداری کودک، آشپزی و شست و شو را انجام می‌دهند.

- اگر آب نایاب است غذا نخورید، غذا جهت هضم شدن احتیاج به آب دارد بنابراین خوردن غذا سبب مصرف آبی می شود که برای خنک شدن ضروری است. بعد از خوردن غذا سوخت و ساز بدن هم افزایش می یابد که این امر نیز در کشیدن آب بدن تاثیرگذار است.

- تشنگی تنها نشانه واقعی نیاز به آب نیست، کسی که حالت تشنگی را ملاک نوشیدن آب قرار دهد، معمولا مقدار بسیار کمی از آب مورد نیاز بدن را می نوشد.

به منظور جلوگیری از اتلاف آب بدن:

- در دمای زیر 37 درجه سانتی گراد هر ساعت نیم لیتر آب بنوشید و در دمای بالای 37 درجه سانتی گراد هر ساعت یک لیتر آب بنوشید. نوشیدن آب در فواصل منظم به خنک شدن شما کمک کرده و تعریق را کاهش می دهد حتی هنگامیکه ذخیره آب شما کم شده باشد، آشامیدن آرام و پیوسته آب، بدن شما را خنک تر کرده و از دست دادن آب بدن را از راه تعریق کاهش می دهد.

به وسیله کم کردن فعالیت های خود در طول گرمای روز، عرق کردن خود را کنترل کنید و تا حد ممکن آب را جیره بندی نکنید زیرا با ضایعات گرمازدگی مواجه خواهید شد.

گرم بمانید

در هوای سرد پوشش گرم باعث تبخیر آب بدن می شود و این در حالی است که ما متوجه آن نمی شویم و در دراز مدت با کمی آب بدن مواجه می شویم. برای پیشگیری از این معضل باید هر روز مقداری آب در طول روز بنوشیم و این مساله را فراموش نکنیم. آب مورد نیاز در این حالت، مساوی آب مورد نیاز در هوای گرم است با این تفاوت که احساس تشنگی بسیار کمتر است که همین باعث فراموشی در نوشیدن آب است که خطرناک است. وقتی ادرار شما رنگ زرد تیره بگیرد، نشان از کم آبی بدن شما خواهد داشت.

در مواجه با ترک خوردگی سطوح پوست خود نکات زیر را رعایت کنید:

دائما محل ترک خوردگی را چک کنید. ترک خوردگی سطحی را گرم نگه دارید. از یخ زدن مجدد آن جلوگیری کنید. در مقابل به یاد داشته باشید که این ترک خوردگی ها را  با برف نشویید و اگر وسایل بهداشتی و پزشکی ندارید از کندن پوست صدمه دیده جدا خودداری کنید.

یادتان باشد افزایش دفع ادرار یکی از عوارض قرار گرفتن در معرض سرما است که باعث کاهش آب بدن می گردد. این کاهش آب باید از طریق نوشیدن مایعات جبران شود.

هیچگاه باقیمانده غذای خود و یا حیوان دست آموز خود را به حال خود در محیط اطراف کمپ رها نکنید و یا آن را دفن نکنید. بلکه آن را در کیسه زباله مقاوم و یا ظرف درب دار مطمئنی دور از محل کمپ قرار دهید. - محل پخت پز باید

- هیچگاه باقیمانده غذای خود و یا حیوان دست آموز خود را به حال خود در محیط اطراف کمپ رها نکنید و یا آن را دفن نکنید. بلکه آن را در کیسه زباله مقاوم و یا ظرف درب دار مطمئنی دور از محل کمپ قرار دهید.

 

- محل پخت پز باید خلاف جهت باد و حدود 100 متری چادر باشد.

 

- یکی از بهترین راه ها، سوزاندن ظروف و باقی مانده غذاهاست و دفن آنها پس از سوزاندن.

 

- در حال پیاده روی و قرار داشتن در مناطق مشکوک، با بستن یک زنگوله و یا قوطی خالی کنسرو یا لیوان فلزی همراه با قاشق به پشت کوله پشتیتان می توانید قبل از روبرو شدن با خرس ها آنها را فراری دهید.

 

- مواد غذایی و آب و باقیمانده غذای خود را پس از اینکه خوب بسته بندی کردید در کوله پشتی قرار داده و در ارتفاع 5 الی 6 متری از سطح زمین توسط طناب یا سیم به درخت ببندید. توجه داشته باشید که محل بستن کوله تا محل چادر ها باید حداقل 100 متر فاصله داشته باشد.

 

- توجه داشته باشید که در چادر و یا کیسه خواب خود هیچگونه مواد غذایی قرار ندهید. به این علت که بوی مواد غذایی و نوشیدنی ها خرس ها را تحریک و به محل تجمع بو فرا می خواند. حتی پس از خوردن غذا و یا آشپزی کردن باید دست ها و دهان خود را شسته و لباس های خود را عوض کنید و بعد به داخل چادر یا کیسه خواب جهت خوابیدن بروید.

 

- هیچگونه وسایل شخصی مانند عطر و ادکلن، خمیردندان و لوازم آرایشی و بهداشتی را به داخل چادر نبرید و زمان خواب آنها را در داخل کوله ها قرار داده و با دیگر مواد بو دار به درخت ببندید.

 

- محل کمپ را در محلی باز به دور از ماشین و وسیله نقلیه خود و همچنین به دور از بوته های تمشک و یا رودخانه و یا محل وجود لاشه برپا کنید و همیشه جهت امنیت بیشتر خودتان داخل چادر بخوابید.

- دست و صورت خود را پس از غذا خوردن و یا غذا درست کردن و یا حمل ماهی و یا مصرف تنقلات به خوبی بشویید.

 

تا زمانی که خرس حمله نهایی را نکرده دراز نکشید و خودتان را به مردن نزنید

اما در صورتی که مجبور به انجام این عمل شدید بدانید که خرس شما را

چپ و راست خواهد کرد و خواهد غلطاند و احتمالا پشت گردن شما را

لیس می زند. حفظ حالت مرده در این زمان تا لحظه ای که خرس

 از شما دور شود بسیار حیاتی است

 

اگر اتفاقی با خرس روبرو شدید

- هیچگاه از خرس با سرعت فرار نکنید و ندوید زیرا ممکن است این کار انگیزه ای شود برای حمله خرس به شما. آرام آرام با خرس صحبت کنید و در همان حال آهسته برگردید و به راه خود ادامه دهید.

- به سرعت بچه های کوچک را جمع کنید و به صورت یک گروه دور هم بایستید.

 

اگر خرس حمله کرد

- اگر خرس سعی داشت به شما نزدیک شود سعی کنید آن را بترسانید. برای این کارفریاد زدن و تولید صدا کردن و یا پرتاب کردن چند سنگ کوچک معمولا جواب می دهد. حتی در صورتی که خرس دوباره حمله کرد شما عقب نشینی نکنید و دوباره همین اعمال را انجام دهید.

- تا زمانی که خرس حمله نهایی را نکرده دراز نکشید و خودتان را به مردن نزنید اما در صورتی که مجبور به انجام این عمل شدید بدانید که خرس شما را چپ و راست خواهد کرد و خواهد غلطاند و احتمالا پشت گردن شما را لیس می زند. حفظ حالت مرده در این زمان تا لحظه ای که خرس از شما دور شود بسیار حیاتی است. در نظر داشته باشید که با دستهایتان روی صورت و گردنتان را بپوشانید و رو به زمین باشید.

در رابطه با مرحله بالا که خرس کاملا حمله کرده ابزارهایی برای دفاع وجود دارد که می بایست قبلا تهیه شده باشد و با خودتان حمل کنید.  یکی از این ابزارها اسپری ضد خرس است که صدای مهیب سوت مانندی را ایجاد می کند و یکی هم اسپری شعله افکن  که شعله را به طرف خرس پرتاب می کند.

فقط در استفاده از شعله افکن دستی باید مراقب باشید که بی هدف شعله را به این طرف و آن طرف پرتاب نکنید زیرا این امر ممکن است باعث سوختن خود یا همراهانتان شود. حتی تا زمانی که واقعا لازم نشده این اسپری را به طرف خرس هم پرتاب نکنید.

  سفر همیشه با تجربه‌های جدید و متفاوت و برهم‌زدن عادت‌های زندگی روزمره همراه است؛ موقعیت‌های تازه اگر بدون برنامه‌ریزی و آگاهی باشد، می‌تواند موجب استرس و نگرانی مسافر شده و حتی گاهی او را به دردسر بیاندازد.     افرادی که به بیماری‌های خاصی مانند دیابت مبتلا هستند، نیاز دارند در مورد

سفر همیشه با تجربه‌های جدید و متفاوت و برهم‌زدن عادت‌های زندگی روزمره همراه است؛ موقعیت‌های تازه اگر بدون برنامه‌ریزی و آگاهی باشد، می‌تواند موجب استرس و نگرانی مسافر شده و حتی گاهی او را به دردسر بیاندازد.

افرادی که به بیماری‌های خاصی مانند دیابت مبتلا هستند، نیاز دارند در مورد شیوه‌ی سفرکردن، وسایلی که باید همراه داشته باشند، فعالیت‌های که باید انجام دهند و در کل مراقبت‌های لازم مربوط به بیماری‌شان، با دقت بیشتری تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی کنند. بیماری، مانع سفرکردن نیست؛ تنها به مراقبت‌های بیشتری احتیاج دارد تا لذت مسافرت را از بین نبرد.

پیش از رفتن

قبل از هر تصمیمی، با پزشک خود راجع به مقصد سفر، رژیم غذایی و فعالیت‌هایی که قرار است انجام دهید، مشورت کنید. با این‌که یک سری توصیه‌های عمومی در مورد تمام مبتلایان به دیابت مشترک است، ولی هر فردی متناسب با فیزیک و سطح سلامتی خود، احتیاج به مراقبت‌های شخصی‌تری دارد.

اگر قصد سفر به خارج از کشور را دارید، باید از پزشک خود بخواهید دو تا نامه برای شما بنویسد؛ یکی برای ماموران امنیتی فرودگاه است که مبنی بر آن گواهی می‌شود شما مبتلا به دیابت هستید و باید دارو و سرنگ‌های مورد نیاز را همراه خود ببرید. این گواهی به خاطر این است که در مورد بسیاری از کشورها امکان ورود داروی بدون مجوز همراه با مسافر، وجود ندارد.

نامه‌ی دوم هم باید شامل اطلاعاتی در مورد نوع و شدت بیماری شما باشد که در صورت نیاز بتوانید آن را به پزشکی در کشور مقصد ارائه کنید.

استرس

سفر به جاهایی که قبلاً نرفته‌اید، می‌تواند استرس‌زا باشد و فراموش نکنید که کوچک‌ترین استرسی موجب بالارفتن میزان قند خون می‌شود. با جمع‌آوری اطلاعات در مورد شهر مقصد و پیداکردن تصویری کلی از سفرتان، تا حد زیادی استرس را از بین خواهید برد.

تنها سفر نکنید؛ احتمال هر اتفاقی را در نظر بگیرید و با دیگران همسفر شوید؛ امیدواریم چنین چیزی پیش نیاید ولی شاید در موقعیتی قرار بگیرید که احتیاج به کمک شخص دیگری داشته باشید.

اگر مجبور هستید تنها سفر کنید، باید بیشتر مراقبت خودتان باشید و کاری نکنید که کنترلش از عهده‌‌ی شما خارج باشد. از طرفی همراه داشتن کارتی که نشان‌دهنده‌ی بیماری شما باشد، ضروری است.

نسبت به آب و هوای مقصد آگاهی داشته باشید؛ هم می‌توانید لباس مناسب همراه خود ببرید و هم فکری به حال داروهای مصرفی و انسولین‌ها که باید در دمای خاصی نگهداری شوند، داشته باشید.

یک چمدان یا ساک مناسب انتخاب کنید و داروهای موردنیاز را جایی بگذارید که دسترسی بهتری دارید. بد نیست داروهای ضروری را دو قسمت کنید و هر کدام را داخل یک کیف قرار دهید تا در صورتی که یکی از بسته‌ها از دست رفت، نگران نداشتن انسولین یا هر داروی دیگری نباشید.

کفش مناسب سفر تهیه کنید. کفشی راحت و سبک که خیلی هم تخت نباشد.  مراقب سلامت پاهایتان باشید؛ اگر با هواپیما سفر می‌کنید، می‌توانید نرمش‌های مربوط به مچ یا حرکات کششی ساق پا را به صورت نشسته انجام دهید.

اگر با اتومبیل به مسافرت می‌روید و راه طولانی است، مراقب لخته‌شدن خون در پاها باشید، به طور مرتب توقف کنید و کمی قدم بزنید.

چه چیزهایی باید با خود ببریم؟

داروها و وسایل پزشکی موردنیازتان را حتماً باید در شرایطی مطلوب که آسیبی به آن‌ها نرسد، به مقدار لازم همراه ببرید.

ضروری‌ترین اقلامی که یک بیمار دیابتی باید در سفر همراه داشته باشد، این‌ها هستند:

انسولین یا داروی مصرفی، سرنگ‌های تزریق انسولین، دستگاه قندخون و باطری، لانست نمونه‌گیری خون، نوار تست قندخون و ادرار، گلوکومتر و تیغ مخصوص آن، الکل پزشکی، دستمال مرطوب و موادقندی سریع‌الجذب مانند قندحبه‌ای، بیسکوئیت یا آب‌میوه.

احتمال دارد در شهری که به آن سفر می‌کنید، انسولین مورد نیاز در دسترس شما نباشد، بنابراین انسولین و سرنگ را به مقداری بیشتر از مدت اقامت‌تان همراه ببرید.

نگهداری از داروها نیز خیلی اهمیت دارد؛ انسولین را تا یک ماه می‌توان در دمای طبیعی اتاق نگهداری کرد پس هنگام سفر به مناطقی با آب و هوای معتدل، لزومی به نگهداری انسولین در یخچال نیست اما مراقب باشید که شیشه‌ی انسولین در معرض نور مستقیم آفتاب یا فریزر قرار نگیرد چرا که انسولین در اثر حرارت زیاد یا یخ‌زدن آسیب می‌بیند.

اگر به جایی با آب و هوای خیلی گرم سفر می‌کنید، بهتر است انسولین را داخل یخچال بگذارید یا می‌توانید از کیسه و فلاسک حاوی یخ استفاده کنید؛ فراموش نکنید از تماس مستقیم انسولین و یخ جلوگیری کنید، برای این کار بهتر است انسولین‌ها را داخل یک پارچه‌ی مرطوب بپیچید.

شیشه‌های انسولین را در جای تاریک بگذارید و حواستان باشد که در صورتی که انسولین‌هایتان به شکل‌های زیر درآمد، نباید از آن‌ها استفاده کنید:

- انسولین کریستال یا انسولین شفاف در صورت فاسد شدن، کدر می‌شود.

- انسولین شیری رنگ یا انسولین N.P.H در صورتی که فاسد شود، یکنواختی خود را از دست داده و به صورت دانه دانه به دیواره‌ی شیشه می‌چسبد.

- اگر انسولین در مقابل نور مستقیم خورشید قرار گرفته باشد، به رنگ قهوه‌ای در می‌آید.

نوارهای آزمایش قندخون را در دمای اتاق قرار دهید، چون اگر سرد باشد ممکن است به طور کاذب قندخون را کم‌تر از مقدار واقعی نشان دهد.

اگر با هواپیما سفر می‌کنید، انسولین‌ها را داخل چمدان به بار نسپارید و آن‌ها را در کیف دستی با خود حمل کنید، چرا که احتمال دارد انسولین در ارتفاع بالا در قسمت بار هواپیما، یخ بزند.

پس از رسیدن به مقصد

بهتر است همیشه مقداری مواد کربوهیدراتی در کیف دستی خود همراه داشته باشید؛ شاید به خاطر تاخیر در صرف غذا، به دردتان بخورد. با خوردن به موقع میان‌وعده‌های کوچک، مشکلی نخواهید داشتید و مجبور نمی‌شوید به خاطر افت قند خون‌تان شیرینی‌جات بخورید.

از اختلاف ساعت شهر خودتان و مقصد سفر به طور دقیق آگاهی داشته باشید؛ تا از نظر زمان‌بندی تزریق انسولین دچار مشکلی نشوید.

در هواپیما و رستوران غذاهای مخصوص بیماران دیابتی سفارش دهید. غذاهای معمولی داخل هواپیما اغلب مناسب بیماران نیستند و به همین دلیل تنها بخشی از غذا را بخورید که می‌دانید آسیبی به سلامتی شما نمی‌رساند.

فیبرهای غذایی مانند میوه، سبزیجات، حبوبات، سبوس گندم و سیب‌زمینی را جایگزین غذاهای حاوی کلسترول بالا مثل تخم‌مرغ و روغن‌های حیوانی کنید.

در ساحل یا کناره‌های استخر، پابرهنه راه نروید.

مراقب آفتاب‌سوختگی باشید و از کرم‌های ضدآفتاب استفاده کنید که دچار زخم نشوید.

پاهایتان را هر روز جلوی آینه معاینه کنید.

در آب و هوای خیلی سرد، انسولین دیرتر جذب می‌شود و آب‌ و هوای خیلی گرم با عث جذب سریع انسولین خواهد شد؛ هر دوی این‌ها می‌تواند افت قند خوت به همراه داشته باشد؛ با تست مکرر قندخون، مراقب میزان آن باشید. یادتان نرود اگر در معرض هوای سرد قرار گرفتید و احساس لرزش داشتید، انرژی‌ای که صرف لرزیدن بدن می‌شود سبب کاهش قند خون می‌شود.

سرما ممکن است باعث بی‌حسی در پاها شود، مراقب یخ‌زدگی آن‌ها باشید.

قرار گرفتن طولانی مدت در آفتاب، قندخون ر

- فقط لوازم واقعاً ضروری برای سفرتان را بردارید. چمدان‌های زیاد و سنگین کارمندان امنیت پرواز را کلافه می‌کند. هزینه ی بیشتری هم برای‌تان دارد.   - برخی شرکت‌های هواپیمایی به شما اجازه می‌دهند غذای خودتان را همراه داشته باشید. خب اگر حساسیت‌های غذایی دارید، ضرر که ندارد یک اسنک یا ساندویچ خانگی

- فقط لوازم واقعاً ضروری برای سفرتان را بردارید. چمدان‌های زیاد و سنگین کارمندان امنیت پرواز را کلافه می‌کند. هزینه ی بیشتری هم برای‌تان دارد.

- برخی شرکت‌های هواپیمایی به شما اجازه می‌دهند غذای خودتان را همراه داشته باشید. خب اگر حساسیت‌های غذایی دارید، ضرر که ندارد یک اسنک یا ساندویچ خانگی برای خودتان بردارید و به هواپیما ببرید.

-اگر می‌خواهید در فرودگاه اضطراب و نگرانی نداشته باشید، دست‌کم یک ساعت قبل از پرواز آنجا حاضر باشید. یا از شرکت هواپیمایی‌تان بپرسید بهترین زمان چقدر است. معمولاً برای پروازهای داخلی 1 ساعت و برای پروازهای بین‌المللی 2 ساعت قبل از پرواز توصیه‌می‌شود. در ایران و برخی کشورهای دیگر، ممکن است بهتر باشد 3 ساعت قبل از پرواز به فرودگاه برسید. به این ترتیب با خیال راحت و خاطری آسوده در هر صفی می‌خواهید بایستید. کنترل بلیت، امنیت پرواز، مهاجرت و باقی صف‌های طولانی. حتی کمی تأخیر در راه فرودگاه هم نباید برای‌تان نگرانی داشته باشد.

اما اگر دیر شد و احساس کردید ممکن است پرواز را از دست بدهید، حتما ‍ ً با یکی از کارمندان شرکت هواپیمایی یا گیت امنیت پرواز صحبت کنید. اگر واقعاً خطر جاماندنتان از پرواز وجودداشته باشد، کارتان را سریع‌تر و خارج از نوبت انجام می‌دهند. اما اگر به آنها اطلاع ندهید، توجهی نمی‌کنند.

- در سفرهای خارجی، اگر دیر کردید و هنوز در راه بودید، به بخش مسافران جامانده late-passenger زنگ بزنید. هواپیما برای هیچ مسافری معطل نخواهدشد مگر این‌که او یکی از5ظ  نفری باشد که در راه تلفن کرده و در لیست تأخیری‌ها قرارگرفته است!

- برای پروازهای داخلی، 24 ساعت قبل از پرواز امکان بررسی اینترنتی check in وجوددارد. اگر Check-in اینترنتی انجام‌داده‌اید و چمدانی هم برای فرستادن به قسمت بار هواپیما ندارید، کافی است با کارت پرواز پرینت شده در دست، به گیت پرواز مراجعه و پرواز کنید. اگر بار همراه دارید، کاغذهای اطلاعات tag مربوط به پرواز قبلی را از چمدان‌تان جداکنید و چمدان را در bag drop بگذارید.

- اگر Check-in اینترنتی انجام نداده‌اید، باجه‌های خودکار داخل فرودگاه هم همان کار را می‌کنند. Check-in کنید و پرینت کارت پرواز بگیرید. در ادامه هم بخش بار و bag drop و غیره. اگر هم مجبورید Check-inرا کلاً دستی انجام دهید، پس آماده‌ی صف‌های طولانی‌تری باشید. مدارک خود را هم قبل از رسیدن به پیش‌خوان آماده کنید.

- در بعضی از فرودگاه‌ها برای تسریع کنترل امنیت، به مسافرانی که پروازهای مکرر دارند و نام‌شان قبلاً ثبت شده

(pre-registered) یا گاهی مسافرانی که پول اضافه‌تری برای این‌کار پرداخته‌اند، خدمات کنترل امنیت سریع ارائه می‌شود.

  در پروازهای Economy صندلی‌های کنار پنجره (که چشم‌انداز خوب دارند)، صندلی‌های راهرو (که فضای راحت‌تر و بیشتری برای تحرک دارند) یا صندلی‌های وسطی (که امکانات دوتای دیگر را ندارند).   صندلی‌های عقب‌تر هواپیما، چشم‌انداز زیباتری دارند، درحالی‌که چشم‌انداز صندلی‌های جلوتر با بال هواپیما کور می‌شود. تلاطم و تکا‌ن‌خوردن‌های هواپیما در صندلی‌های وسط

در پروازهای Economy صندلی‌های کنار پنجره (که چشم‌انداز خوب دارند)، صندلی‌های راهرو (که فضای راحت‌تر و بیشتری برای تحرک دارند) یا صندلی‌های وسطی (که امکانات دوتای دیگر را ندارند).

صندلی‌های عقب‌تر هواپیما، چشم‌انداز زیباتری دارند، درحالی‌که چشم‌انداز صندلی‌های جلوتر با بال هواپیما کور می‌شود. تلاطم و تکا‌ن‌خوردن‌های هواپیما در صندلی‌های وسط و نزدیک به بال کمتر احساس می‌شود. و بالاخره این‌که آمارهای موجود از تصادفات هوایی، نشان می‌دهد که مسافران صندلی‌های عقب هواپیما شانس بیشتری برای نجات داشته‌اند.

اما به جز این ها، بد نیست به چند نکته دیگر هم توجه کنید:

هواپیماها تعدادی صندلی معمولی دارند که بنا به دلایل زیر می‌توانند موردپسند کمتر یا بیشتر قرار بگیرند:

- ردیف صندلی‌های نزدیک دُم هواپیما، صندلی‌های وسطی را ندارند و فضای خالی بیشتری دراختیار دارید.

- با صندلی‌هایی که دقیقاً قبل از راهروی خروج قراردارند و آن‌هایی که در انتهای یک بخش از هواپیما هستند، امکان خم‌کردن پشتی صندلی به عقب و لمیدن ندارید.

- در صندلی‌های کنار دست‌شویی ممکن است مشام‌تان آزرده شود یا رفت وآمد بیش از حد مسافران کلافه‌تان کند.

با صندلی‌هایی که دقیقاً قبل از راهروی خروج قراردارند و ن‌هایی که در انتهای یک بخش از هواپیما هستند، امکان خم‌کردن پشتی صندلی به عقب و لمیدن ندارید

- صندلی‌های کنار کابین آشپزخانه، سروصدا دارد. مخصوصاً اگر در پروازی باشید که وعده‌ی غذایی پخته یا آماده و بسته‌بندی می‌شود. شاید بوی بخار حاصل از گرم‌شدن غذاها برای‌تان آزاردهنده باشد.

- در هواپیماهای خارجی، ردیف‌های ویژه certain rows ممکن است سرگرمی‌های الکترونیکی زیر صندلی‌ها داشته باشند و یا فضای جلوی پای شما بتواند بیشتر شود.

 

شبیه سازی یک پرواز فرست کلاس!

شما می‌توانید آسایش یک صندلی پرواز First Class را برای خودتان شبیه‌سازی کنید! (اگر هواپیما بزرگ باشد) با گرفتن یک ردیف از صندلی‌های وسط هواپیما، بالا دادن دسته‌ی صندلی‌ها و درست کردن یک تخت موقت می توانید آرامش بیشتری را تجربه کنید!

اگرچه که این کار پرهزینه است اما وقتی مجبور باشید چند سفر پی در پی با هواپیما داشته باشید، مثلا به فاصله ای دور سفر کنید یا سفرهای کاری پشت سر هم داشته باشید، شاید بتوانید با پرداخت هزینه ای بیشتر از پرواز اکونومی معمولی و کمتر از یک هواپیمای فرست کلاس، کمی به خود استراحت دهید و ساعت های بین راه را به فرصتی برای خواب، آرامش و استراحت تبدیل کنید.

به‌محض این‌که برنامه‌ پرواز بسته شد از مسئول گیت، مار صندلی‌های پُرنشده را بگیرید. اگر به شما گفت صندلی‌های Cو Dو F وG در ردیف فلان خالی است، یکی از اولین صندلی‌های همین ردیف را بگیرید و صبر کنید تا درهای هواپیما بسته شود و همه کم‌کم سر جاهای خود بنشینند. حالا تخت‌تان ماده است!

یک راه کم هزینه تر هم وجود دارد که در واقع تا حدود زیادی به خوش شانسی شما مربوط می شود. به‌محض این‌که برنامه‌ پرواز بسته شد از مسئول گیت، آمار صندلی‌های پُرنشده را بگیرید. اگر به شما گفت صندلی‌های Cو Dو F وG در ردیف فلان خالی است، یکی از اولین صندلی‌های همین ردیف را بگیرید، وقتی در هواپیما نشستید با روزنامه‌ها و مجله‌های بازشده روی بقیه‌ی صندلی‌های کنارتان، آن‌ها را اشغال‌شده نشان دهید تا درهای هواپیما بسته شود و همه کم‌کم سر جاهای خود بنشینند. حالا تخت‌تان آماده است!

اگر می‌خواهید بخوابید، کمربند را از روی پتو ببندید تا خدمه‌ی پرواز آن را ببینند وگرنه اگر در حین پرواز نیاز به بستن کمربند پیش بیاید و آن را نبینند مزاحم خواب‌تان خواهد شد تا کمربندتان را ببندید!

 

جای من کجاست؟

گاهی ترتیب شماره‌ صندلی‌ها در هواپیما با آن‌چه شرکت هواپیمایی ارائه می‌کنند خیلی متفاوت است. برای شناسایی جای دقیق صندلی‌ها باید نقشه‌ی آن‌ها (Seat Maps) را داشته باشید. چند سایت محدود این امکان را ارائه می‌دهند. کافی است این لغات را در موتور جستجوگرتان سرچ کنید: SeatExpert، SeatGuru، Seatmeastro.

اگر می‌دانید با چه نوع هواپیمایی قرار است پرواز کنید، تمام این سایت‌های بالا نقشه‌ی صندلی‌های آن‌ها را به شما نشان می‌دهند.

سایت SeatExpert با واردکردن اطلاعات پرواز هم (یعنی نام شرکت هواپیمایی، شماره‌ی پرواز و تاریخ حرکت) نقشه‌ی صندلی‌ها را به شما می‌دهد. در سایت SeatGuru می‌توانید هواپیمایی که با آن پرواز خواهیدکرد را هم شناسایی کنید.

با همه‌ی این احوال، گاهی پیش می‌آید که پروازی با تاریخ حرکت و هواپیمای مشخص، در آخرین دقایق نزدیک پرواز با هواپیمای دیگری جایگزین می‌شود. پس اگر می‌خواهید که بتوانید در هر حال بهترین صندلی را انتخاب کنید، باید تمام هواپیماهای ممکن برای پروازتان را بررسی کنید.

به‌محض این‌که برنامه‌ پرواز بسته شد از مسئول گیت، آمار صندلی‌های پُرنشده را بگیرید. اگر به شما گفت صندلی‌های Cو Dو F وG در ردیف فلان خالی است، یکی از اولین صندلی‌های همین ردیف را بگیرید و صبر کنید تا درهای هواپیما بسته شود و همه کم‌کم سر جاهای خود بنشینند. حالا تخت‌تان آماده است!

ممکن است شرکت‌های هواپیمایی برای هر هواپیما، یک مدل شماره‌گذاری داشته باشند (حتی اگر نوع هواپیماها یکسان باشد). مثلاً برای ردیف اول یکی از هواپیماهای مدل A330اش شماره‌ی 1 را گذاشته باشد ولی برای ردیف اول هواپیمای A330 دیگر، که هر دو هم در یک سطح کلاس هستند، شماره‌ی 11 را گذاشته باشد. ممکن هم هست یک شرکت هواپیمایی هواپیماهایی را از شرکت هواپیمایی دیگر، دست‌دوم خریداری کرده یا اجاره کرده باشد، در نتیجه شماره‌گذاری آن‌ها با هواپیماهای اصلی خود شرکت هواپیمایی، متفاوت است.

غارها، پستوهایی زیرزمینی هستند که گنجینه‌هایی زیبا و ارزشمند از این کره خاکی را در خود پنهان کرده اند. اما شاید جذاب ترین آنها فارغ از نوع و جنس سنگ ها و ویژگی های زمین شناختی شان، طولانی ترن غارهای دنیا باشند. آنچه که در ادامه خواهیم خواند، نمونه‌هایی بسیار

غارها، پستوهایی زیرزمینی هستند که گنجینه‌هایی زیبا و ارزشمند از این کره خاکی را در خود پنهان کرده اند. اما شاید جذاب ترین آنها فارغ از نوع و جنس سنگ ها و ویژگی های زمین شناختی شان، طولانی ترن غارهای دنیا باشند. آنچه که در ادامه خواهیم خواند، نمونه‌هایی بسیار اندک از مجموعه‌ وسیعی از غارها است که به دلیل نام، بزرگی و ویژگی‌های مخصوص، انتخاب و معرفی شده‌اند.

غار هولوک، سوییس

غار 197 کیلومتری هولوک در حد فاصل میان رودخانه موتا و منطقه کوهستانی «پراگل پاس» دره موتای سوییس قرار دارد. براساس تحقیقات به عمل آمده این غار، بزرگترین غار سوییس و همچنین دومین غار بزرگ اروپا محسوب شده و نخستین غار جهان است که طول آن به 100 کیلومتر می‌رسد.

غار لچوگویلا، آمریکا

غار لچوگویلا، با امتدادی 207 کیلومتری، پنجمین غار طویل جهان به شمار رفته و به دلیل برخورداری از خاصیت غیر طبیعی زمین‌شناسی و ساختار نادر خود از شهرت بسیار زیادی نیز برخوردار است. از جمله عوارض جغرافیایی و زمین‌شناختی موجود در این غار می‌توان به مقادیر زیاد مواد معدنی رنگی و رسوبات زرد لیمویی سولفور اشاره کرد، در تمام نقاط آن به چشم می‌خورد. موقعیت این غار در پارک ملی «کارلس بد» واقع در ایالت نیومکزیکو است.

غار باد، آمریکا

وجود نقش‌هایی از شن یخ‌زده اگرچه غارهای باد ایالت داکوتای جنوبی آمریکا را شهره عام و خاص کرده اما این غار بیشترین شهرت خود را از ساختارهای کلسیتی رنگارنگی که به رنگ بدنه معروف هستند به دست آورده است. طبق آمار منتشر شده همه ساله، چهار مایل جدید از این غار کشف می‌شود که تاکنون با طولی 134 مایلی به پیچیده‌ترین سیستم غاری جهان تبدیل شده است.

 

غار اوپتیمیستیکنا، اوکراین

غار «اوپتیمیستیکنا» طولانی‌ترین غار سنگ‌های کانی جهان به شمار می‌رود. این غار که در نزدیکی روستای «کورولیوکا» در اوکراین قرار دارد از 230 کیلومتر راه نقشه‌نگاری شده برخوردار بوده و بزرگترین مجموعه غاری اوراسیا محسوب می‌شود. تمام دالان‌ها و راهروهای موجود در این غاردر کم ارتفاع بوده و اغلب آن‌ها نیز با گل و لای پوشانده شده‌اند. وجود شبکه‌های اتصالی پیچیده‌ با سطح ارتفاع گوناگون، نام «غار مارپیچ» را به آن داده است.

 

غار جواهر، آمریکا

غار «جواهر» دومین غار طویل جهان محسوب می‌شود که دالان‌های شناخته شده آن بیش از 240 کیلومتر برآورد شده است.این غار که در منطقه «بلک هیلز» داکوتای جنوبی آمریکا قرار دارد بنایی ملی بوده وعلاقمندان می‌توانند در تمام فصول سال از آن دیدن کنند.علاوه بر بازدید عمومی، غارنوردی همراه با راهنمایان حرفه‌ای از جمله دیگر فعالیت‌هایی است که مردم می‌توانند در این منطقه آن را تجربه کنند. گفتنی است به دلیل ازدحام زیاد در تماشای این غار، ثبت نام علاقمندان از مدت زمانی محدودی برخوردار بوده و تنها در فصل تابستان صورت می‌پذیرد.

غار ماموت،‌ آمریکا

مجموعه غار ماموت که در اصطلاح رسمی «غار برآمدگی‌های سنگی عظیم» نام دارد از 630 کیلومتر دالان برخوردار است که آنرا در زمره طولانی‌ترین غارهای طبیعی جهان قرار داده است. این غار که در مرکز ایالت کنتاکی آمریکا واقع شده و بخشی از پارک ملی غار‌های بزرگ این کشور محسوب می‌شود. این غار که در مرکزیت رودخانه سبز قرار گرفته در حدود دو برابر بزرگتر از «غار جواهر» دومین غار طولانی جهان است.

با روشن شدن چراغ انژکتور، خودرو را خاموش نموده وبسط باتری را چند ثانیه جدا نموده و سپس اتصال دهید اگر چراغ خاموش نشد به نمایندگی مراجعه کنید.

این توصیه های ساده می تواند عمر خودرو شما را افزایش دهد.
 
1. هر 20000 کیلومتر شمع خودرو تعویض شود.
 
2. صافی بنزین و لنت ترمز هر 15000 کیلومتر تعویض شود.
3. تسمه تایم خودرو هر 60000 کیلومتر تعویض شود.

4. تسمه تایم باید برند معتبر باشد.روغن، فیلتر روغن و فیلتر هوا در هر 5000 کیلومتر تعویض شود.

5. از تمیز کردن فیلتر هوا جدا" خودداری شود چون ذرات موجود در آن سرطان زا است.

6. از هل دادن خودروهای انژکتوری جهت روشن نمودن خودرو خود داری کنید.

7. ماهی یک بار کولر خودرو را به مدت چند دقیقه جهت مخلوط شدن گاز با روغن مخصوص آن و جلوگیری از فاسد شدن آن روشن کنید.

8. در هنگام روشن بودن خودرو از باز کردن کابل باتری خودداری کنید.

9. با روشن شدن چراغ استپ،خودرو را متوقف نموده با نمایندگی تماس بگیرید.

10. با روشن شدن چراغ انژکتور، خودرو را خاموش نموده وبسط باتری را چند ثانیه جدا نموده و سپس اتصال دهید اگر چراغ خاموش نشد به نمایندگی مراجعه کنید.

11. در اول صبح بعد از روشن نمودن خودرو نیازی به گرم کردن خودرو در حالت توقف نیست و در کمتر از یک دقیقه خودرو را حرکت دهید و مسافت یک کیلومتر را با دنده 1 و2 برانید.در حالت توقف مدت زیادی خودرو را روشن نگاه ندارید.

12. از روشن کردن کولر در حالت توقف خود داری کنید.

13. هیچ دستگاه عیب یابی قادر به تنظیم میزان سوخت مصرفی نمی باشد.دستگاه عیب یاب فقط می تواند میزان مصرف سوخت بالا یا پایین را نشان دهد. و رفع عیب به عهده مکانیک می باشد.
 
14. توصیه می گردد اولین تعویض روغن در 2500 کیلومتر انجام شود .

تعداد صفحات : 105